Als beginnend solo zeiler ben je nog niet zo bezig met de landelijke wedstrijd kalender, laat staan de internationale.
Rond februari zaten mijn vrouw en ik te overleggen welke vakantie bestemming we zouden kiezen. Na vorig jaar de overigens prachtige turfroute met onze motorkruiser te hebben afgelegd wilden we wel weer eens naar het buitenland. We hadden Guernsey en Jersey op het oog. Na dit bijna afgerond te hebben kwam ik erachter dat er Nations Cup was in Quiberon begin juni. Maar dat is een veel mooiere bestemming! Vier dagen zeilen en twee weken vakantie. Googele natuurlijk, Quiberon, Bretagne, zeil academy. Ja dit leek ons wel wat. In de solo appgroep gevraagd wie dit evenement ook in de planning had. Menno H en Michiel d B. Top inschrijven, maar dan begint het. Als beginnend solo artiest heb ik wel enige zeil ervaring maar de solo is wel een boot waarin het een kwestie is van ervaring opbouwen; oefenen, afkijken en vragen. Na het eerste jaar meer te hebben gezwommen dan gezeild kwam er toch een moment dat je greep op de boot gaat krijgen en dan zeilt deze ook geweldig. Alleen voor iemand van 90 plus kg ben je niet de lichtste deelnemer. Afvallen is het devies. Dat is gelukt en is tevens een eyeopener voor fitheid, soepelheid en wat al niet. Trailer nagekeken, zeilkleding en nog wat boot trim mogelijkheden geoptimaliseerd.
Quiberon
De reis hebben we opgedeeld in twee dagen en ging voortvarend.
Aangekomen bij de zeilacademy in Quiberon was de de slagboom al dicht maar konden we de boot prima stallen op een aangrenzend beschut parkeer terrein. Op naar het chalet, prima in orde. Zonnetje 18-20 graden.
Volgende dag bij de academy de boot naar binnen gebracht en gekeken of ik nog een keer van tevoren kon zeilen. De aanwezige vrij steile slipway met onderaan 20 meter mul zand brengt je in het zeewater. In combinatie met eb en vloed vond ik die uitdaging iets te groot. Dit overlegt met toen al aanwezige oudste solo deelnemer (engelsman 84!), die vond dat we maar spoiled waren in ons verzorgde trailer helling land, ik denk dat ie heeft gelijk. Hier had ik geen ervaring mee. Ook een aardige duitser gesproken met een Contender. Uitkijkend over de baai met de zon en een lekkere bries waren we het wel eens. Dit is paradise.
Behalve op donderdag onze eerste zeildag. Gehele dag windkracht 6-7bft de organisatie had al snel door, dit wordt niks. Helaas. Vrijdag was stukken beter, alhoewel er was een moment dat er geen wind was en er was een moment van een 5bft in een bui. Veel uitstel derhalve ook in verband met de wind schiftingen. 4 wedstrijden gevaren en de uitslagen voor mezelf vielen tegen maar daarentegen een enorme hoop opgestoken. Menno stond 1 en Michiel 10 super ik had mezelf bij de eerst 25 ingeschat wat geen bewaarheid werd, zoals bij iedere top sporter moest dit even worden verwerkt. Licht puntje was dat ik niet was gecapsized :-).
Het organiserende comité had ‘s avonds een gala diner georganiseerd in de zeilacademy, dik voorelkaar. Omdat de solo een Engels ontwerp is was de bezetting zo’n 40 Engelsen en 10 Nederlanders. Zaterdag kon er eveneens niet worden gezeild door een continue windkracht van wederom 6-7bft. Ook hier werd vrij snel de beslissing genomen, keurig.
De Nederlandse equipe had echter besloten s avonds gezamenlijk uit eten te gaan. Super gezellig en heerlijk gezeten bij Sablé. Zo leer je mooi je gelijkgestemden kennen. Zo goed zelfs dat je erachter komt dat een Hollandse broeder de eigenschap heeft om zijn vinger in de gerechten steken om te kijken of deze wel op temperatuur zijn om een toiletgang voor de komende nacht te voorkomen. Topgozer.
Zondag zou er een 3bft. waaien. In totaal drie wedstrijden gevaren waarvan de eerste twee max. 2 bft. Voor mezelf is er dan nog het een en ander te winnen vette achterhoede gevechten en maar moeilijk een vrije slag te maken. Echter, ook dit is wedstrijdzeilen en moet je kunnen beheersen. Derde potje ging door een start gelukje prima. Met een kleine beaufort meer wind rondde ik bij de eerste 12 de first mark. En hoe is het mogelijk, dan komt je beweegbare roertje omhoog zetten. Loefgierig is dan een understatement en omdat je het niet verwacht en verwilderd uit je concentratie wordt gerukt toch wel een minuutje zo door gevaren. Mazzel was dat ik hem nog wel een stuk terug naar oude positie kon trekken.
Ondertussen ruime rak in, 16e, nu ja toch een kleine opsteker.
De landing op het strand moet je een keer meemaken. Zwaard beetje omhoog en roertje los. Zodra het zwaard beweegt of als je denk dat je tot je middel waterdiepte bent spring je er behendig uit en sta je naast de boot. Zwaard en roer omhoog en kijken of iemand je trolley kan ophalen, of andersom. Dit lukt altijd, een ieder helpt elkaar. Omgekeerd bij het te water laten ga je met je trolley naar de waterlijn, hijst je zeil en duwt de hele mikmak het zeewater in. Hierna is er vaak wel iemand die je trolley wegbrengt of andersom je boot vasthoud. Omdat je tot je middel in het water staat moet je de boot in de goede richting brengen en daarna instappen. Gelukkig spoel je zo mooi het zand af en voorkom je dat je met korrel 60 aan boord schuurt. Zou zonde zijn met mijn superstrakke houten dekje.
Hierna price giving en twee weken vakantie. Beide activiteiten zijn zeker een aanrader!
Groet, Jitze 564
Nog niet genoeg over de Nations Cup 2026 in Quiberon? Zie hier en hier het videoverslag van Will Loy en https://www.srsp.fr/Championnats/ voor meer foto’s.